بهانه قشنگ است

برای هر چیزی که بخواهی به آن نزدیک شوی

 و بدستش آوری!

خداوند نیروی قدرتمندی را پشت و پناه همه ی کائنات قرار داده تا بواسطه ی آن نیرو حمایت شوند و زندگی شان جریان پذیرد.

همواره در مسیر زندگی مصائب و بلایا وجود دارند و هیچکسی نمی تواند بگوید من از ابتدا تا کنون  مشکلی نداشته ام. خداوند هرگاه اراده کند از چیزی که تصورش را نمی کنی شگفتی می آفریند. پس با نیرویی که خداوند در وجودت قرارداده بر مشکلات زندگی تازیانه بزن و خود را در انوار الهی رها کن.

آنچه را از دست داده ای و  یا نمی توانی بدست آوری همواره از خدا بخواه، حتي اگر ساليان زيادي طول بكشد و هميشه زمان را برايش مشخص كن. بيشتر از۳ چيز و كمتر از ۵ چيز را بخواه و آنها را يادداشت كن و در اوقاتي كه بيكار هستي آنها را مرور كن و در موردشان تفكر كن و مدام با خود تكرار كن و هميشه به ياد انجام دادنشان بوسيله ي دعا ازخدا باش. اگر مصلحت باشد حتماً صورت مي گيرد حتي اگر زمان ببرد امكان انجام آن براي خداوند در يك چشم بر هم زدن است.

هيچوقت از تقدير الهي مأيوس نباش و اگر خداوند چيزي را كه تو خواستي به تو نداد مطمئن باش ارزش تو خيلي زياد است و بهتر از آن را در وقتي معين از سويش نصيبت مي گرداند.

هميشه براي تخليه و آرامش جسم و جان خويش بنويس و نوشته هايت را در زماني كه احساس مي كني به خوشبختي رسيدي اگر نوميد كننده بودند پاره كن و از بين ببر.

به نام او كه ازلي و ابدي ست و ابديتش ما را به جاودانگي مي برد

تقدير كتابچه ايست كه صفحاتش به رنگ عشق رقم مي خورند

و ما آنچه داريم و نداريم از آن خداوند است

كوچ پرندگان غم انگيز است همه و ابستگي شان  را كنار مي گذارند

و براي بقا به جايگاهي بهتر مي روند

آنها وداعي تلخ دارند 

و ما مسافر جاده هاي دل انگيز عشقيم

مسافري كه تنها توشه اش دلش را پيشكش تمامي عاشقاني ميكند كه از سلاله ي آريايند

و در اين دل چيزي بجز رحمت خداوند ي نيست

تبعيد(زنداني عاشق)

در سکوت تلخ شب هیچکسی پناهگاهی برایش نبود

تبادل اندیشه سوخته بود و کلام ناموزون...

زمان به رگ جنون زده بود

و نبض ترکیده، زانويي براي ايستادن نداشت!

رمق نداشت كه ناگهان...

هوا گرگ و ميش شد!

و سايه هاي شوم بر خانه ي قلبش حمله ور شدند

واي...

چه سهمگين بود!

لحظه اي كه امواج در آرامش صخره

به تيغه ي جدايي

شاهرگ عشقش را بريدند...

قاصدکها پر کشیدند، به هر کجا سرکشیدند

قاصدکم پر کشید

هنوز به عشقم نرسید...!

وقتی باد قاصدکها رو با خودش توی هوا پخش می کنه

چقدر قشنگ میشه!

اونوقت دلت می خواد بزرگترینشون رو بگیری و بهش بگی:

((سلام قاصدک قشنگم))

زود برو اونی رو که دوستش دارم با خودت بیار

برو بهش بگو: خیلی دلم براش تنگ شده...

تو به قاصدکت چی می گی ؟ 

منم لبریز غم

در کوچه پس کوچه های کودکی ها همان پروانه اي رنگين هستم كه عاشقانه به دنبالم مي دويدي تا مرا از آن خود كني. غافل از اينكه بداني بالهايم چقدر ظريفند و  تاب دستان تورا ندارند!

رهايم كن، که رهایی قشنگ است. رهایی هجرت زیباییست به سوی دوباره پروانه شدن...

در رقص پروانه ها بیا تا با هم  دشتهای پر از گل را زیر پا بگذاریم. رقصی که تو را به عشقت می رساند. به باغ خوشبختی قدم

مي گذاريم و روي قشنگترين گلي كه خواستي مي نشينم تا مرا ببيني... 

همه گاهی پیامی تازه دارند

همه گاهی دل آواره دارند

صدای من صدای شهر خاموش

صدایی که جهان، کرده فراموش!

به حریم من اگر می آیی

با خودم شاخه گلی آوردم

که به دستان پر احساس تو هدیه كنم

بوی تو بوی گل و

روی تو روی گل است

گل من

تو تنها هديه خدا به مني...

اشك

من هنوز باور ندارم رفتنش را

من هنوز باور ندارم خاكستر شدنش را

اي فلك بر سر من خاك ببار

بر سرم اگر اشكي هست

قطره اي از اشكهاي چشم غمبارم ببار

حریم عاشقی را نشکنید

چشم خدا به حرمت  عشقمان می بارد

می بارد تا دلهایمان را بشوید

آرام می بارد

تا چینی نازک تنهاییمان نشکند 

قلب من قلب بود

روزگار دزدیدش...

"چشم عاشق" نگران باش!

غفلت

عشق من را بلعید...

من به دریا گفتم: به کدامین جرم ساحلم کردی؟!

تو نمی دانستی به حرمت چشمهای عاشقم

غروب از من می گریزد...

در این قسمت

هر چه می خواهد

دل تنگت بگو

انرژی مثبت خود را به دیگران انتقال دهید

انرژی ای که خداوند

به پیکر شما

می فرستد

یکبار امتحان کنید آرامش بگیرید

سعی کنید همیشه مثبت فکر کنید.

همه ی منفی ها را از ذهن خود دور کنید.

آدم شوخی باشید.

دیگران را دوست داشته باشید و به همه عشق بورزید.

لبخند بزنید.

برای کسانی که دوستشان دارید هدیه بخرید.

به دیگران امید به زندگی دهید.

از صدای سخن عشق

 ندیدم خوش تر

بشنو

 از نی

 چون

 حکایت می کند

از جداییها

 شکایت

 می کند

عشق فریاد کند

صدای تند باد عشق دیوانه وار به گوش میرسد

آسمان می غرد و باد هوهو کنان برگها را به زمین می ریزد

پاییز می رسد...

ای عشق اهورایی ام

آنگاه که صدای دلنواز خش خش برگها را در زیر گامهای استوارت می شنوی به یادم باش

بیا به خانه ی عشقی که با شاخ و برگ آرزوها ساختیم قدم بنهیم

و زیر سایبانش بیاساییم

خانه ای به رنگ قرمز و نارنجی و زرد پر رنگ

آنجا به انتظار تو نشسته ام 

برگرد...

جنوب سرزمینی که پرستوهایش عاشقانه به بهشت جاودان پر کشیدند

جنوب خطه ی خونین

من بچه ی جنوبم

آنجا که کارون می گذرد و به نخلستانهای سوخته سلام می گوید.

سلام من به گرمی آفتاب سوزان به جنوب

به سرزمین و زادگاهم

به آنجایی که خیلی دلم برایش تنگ شده

همانجایی که تا کنار برکه به دنبال غازها می دویدم

و فشنگ و ترکش جمع می کردم

سلام من به پاره پاره های خاکش

همانجایی که عزیزان مادرانشان  به خواب رفته اند 

به جای جای خونینش بوسه می فرستم

با خدا باش و شاهی کن...

به یاد پرستو های عاشقی که پر کشیدند

جنوب...

سال ۱۳۶۸ الی ...

سنگرهای گلی و سیاه چادرها

در میان سبزه زار می دویدم

خرامان گل می چیدم

گهگاهی صدای حمله هوایی به گوش می رسید

یادم می آید

یادم خیلی کمرنگ است

به روستا رفتیم

زیر چادری که در حیاط خانه روستایی ای زده بودیم نشستیم

باران می بارید و هوا تاریک بود سردم شد تا صبح بیدار بودم و دلیل آمدنمان را نمی دانستم

صبح شد

با احساسات کودکانه ام همراه شدم 

به میان دشتها و کنار چشمه ها می دویدم

از بودنم درآنجا لذت می بردم

چند روزی گذشت

تخم غازها را با تعجب نگاه می کردم

و به دنبال غازها تا نزدیک برکه می دویدم

و صدای بچه ها که برگرد...میخکوبم می کرد

هواپیماها را که می دیدم دوست داشتم بایستم و نگاهشان کنم

برایشان دست تکان می دادم

صدایشان میزدم

غافل از اینکه بر سرمان بمب می باریدند

و من بمبها را مثل چترهای کوچکی می دیدم که دوست داشتم آنها را بگیرم

مامانم گفت : وقتی هواپیما را دیدی بدو توی سنگر

یه وقت تیر یا ترکش بهت نخوره

ولی من گوش نمی کردم

یادمه مامانم یه تیکه آهنی نشونم داد و گفت: این ترکشه!

گفتم: مامان ترکش چیه؟

گفت: اینا تیکه پاره های فشنگ هایی هستند که دشمن به سمت ما پرتاب میکنه

مواظب باش چون داغ هم هستند

من دوست داشتم همه جا رو بگردم و ترکش جمع کنم

یادمه یه عالمه ترکش جمع کردم

و آنروز تازه  فهمیدم که جنگ چیه! و قضیه خیلی جدیه

صدای آژیر قرمز و سنگرهایی که با عشق کودکانه می ساختیم یادم نمی رود

من فقط تصاویر شهیدان را ندیدم

من بچه ی جنگم

بچه ی جنوب 

جنوب سرزمینی که پرستوهایش برای همیشه به بهشت جاودان مهاجرت کردند و خانه ای که در قلبهایمان برایشان درست کرده بودیم را به دیگران دادند

هیچکسی عاشقم نشد

هیچکسی معنی عشق منو نفهمید

هیچکسی اشکهای پاک منو ندید

هیچکسی ابتدا و انتهای قلب منو ندید

نمی دونم چرا خدا منو آفرید؟!!!

وقتی که تو رفتی دلم همسفرت شد

دنبال تو پر زد یه عمر در به درت شد

تقدیم به کسی که خیلی دوستش داشتم و او رفت...

به آسمان خدا رفت...

به آنجا که دیگر اشکهایم نمی توانند بدرقه اش کنند

به آنجا که دلم دیگر نمی تواند طاقت دوری اش را تحمل کند

چگونه به او بگویم دوستش دارم...

                                                                                             بهمن ۱۳۸۶

ميدوني يه نقطه مشترك داريم كه نمي تونيم عوضش كنيم

هر دويمان از يه جا نفس مي كشيم!

ناز گلي بودي كه باد خزان برگ برگت كرد

و هر گلبرگت پاره اي شد، تا روزهايم را بسازي

تو از زيبايي زندگي ات گذشتي، تا من به مقصد نهايي برسم

اما من به جاي محبت هايت، بد شدم

آره با تو بد شدم...

و بي خيال رد شدم...

به قول معروف، تو ميگفتي: كوه به كوه نميرسه آدم به آدم ميرسه!

اما من كه حاليم نبود!

به قول شاعر: ”چه زود  دير مي شود“ 

گذشت...

سالها در پي چه مي گرديم؟!

شاخه ي آرزوها خشكيد، قطره ي اشكهايم چكيد !

افسوس كه ديگر تو را نمي توان ديد...

                                                                  تقديم به كساني كه به اطرافيانشان بي توجه اند

                                                                     به ياد روزهايي كه دوستان همه با هم بودند

                                                                                   روزهاي قشنگ دانشگاه

خداوندا: مرا وسیله ای برای برقراری صلحت کن در جائی که نفرت هست، به من عشق را بنما!

در جائي كه شك هست به من ايمان ده، در جائي كه ظلمت و تاريكي است بگذار نور را گسترش دهم!

در جائي كه اندوه و تأثر هست به من ياري كه شادي بيافرينم! رحمتي كن كه زياد به جستجو نپردازم!

خداوندا: كاري كن كه به همان اندازه كه مورد فهم و درك قرار مي گيرم قادر به درك و فهم باشم!

خداوندا: عنايتي فرما تا مورد عشق و علاقه باشم!

                                                                                      خداوندا تو را سپاس! 

خداوند به سه طریق به دعاها جواب می دهد:

* او می گوید آری و آنچه می خواهی به تو می دهد

* او می گوید نه و چیز بهتری به تو می دهد

* او می گوید صبر کن بهترین را به تو می دهد

قاصدک

                     قاصدکان شبرو

                                                    آوارگان فصلی

                     در رقص باد مردند

                                                     این یاغیان وحشی

                                    رویای سبز

در زورقی که می رفت آرام بر روی آب

                                                              می شد نهیبی زد بر تند باد زندگی

در میان لحظه های سرد و خیالی من

                                                              باد آمد و رویای سبزم را ربود

((پر پرواز))

با چه تحریری نوشتی که عاشقانه یک ورق از دل به یغما رفت

در نگاهت می شود دید راز سفر را در میان اشکهایی که پشت دیوار نگاه رفت

درستی را تو دانستی به هنگام غلط بودن زمانه اینچنین با ما غلط رفت

توی مسیر سرنوشت خطی رو به سمت مرزهای شور جوانی تا بینهایت رفت

هنوز ایستاده ام کنار این مسیرتا بدرقه کنم قلب تو را که ناگزیر رفت

پر پروازم شکست روح من با جسم من به پرواز رفت

حقیقت را نگاه کن مرزهای مشرق شکست

عشق من با کوله باری از نگاه نافذت رفت